La Rade artificielle de Cherbourg-En-Cotentin
De haven van Cherbourg is de op één na grootste kunstmatige haven ter wereld (1500 hectare). Als militair en nu maritiem bolwerk beschermt het de haven en de stad Cherbourg tegen slecht weer.
Op initiatief van Lodewijk XVI werden de zeewering en forten in 1784 gebouwd om 80 schepen te beschermen in geval van een Engelse aanval. Het werk werd vervolgens voortgezet door Napoleon I, met de bouw van een militaire haven en een arsenaal, voordat het in 1858 werd ingehuldigd door Napoleon III en koningin Victoria.
Het bestaat uit twee wegen: de Grande Rade, die verder de zee in ligt, en de Petite Rade, die de haven en het arsenaal beschermt.
De Grande Rade bestaat uit 6 forten (van oost naar west):
– Fort Île Pelée ligt op de rots waaraan het zijn naam ontleent. Het was een gevangenis tijdens de Franse Revolutie. De dijk sluit aan op het strand van Collignon, maar is niet ononderbroken: je kunt hem per boot oversteken.
– Fort de l’Est is een voormalige marinebatterij. Het werd volledig verwoest voor de komst van de Duitsers in 1940. Samen met Fort Pelee Island flankeren deze twee forten de oostelijke vaargeul.
– Fort Central heette eerst “Batterie Bonaparte”, daarna “Batterie Napoléon”. Het heeft twee havens en barakken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het getuige van de zware gevechten die leidden tot de bevrijding van Cherbourg.
– Het Fort de l’Ouest bestaat uit een haven en een vuurtoren.
De centrale dijk verbindt de forten in het oosten, Fort Central en Fort de l’Ouest, en sluit de haven af langs de hele zeekust.
– In het westen is Fort Chavagnac genoemd naar de ingenieur die de rotsachtige uitloper ontdekte waarop het in 1854 werd gebouwd. Het is ongebruikelijk omdat het niet aan het einde van de dijk werd gebouwd, maar later. Het sluit aan op de kustlijn ter hoogte van Fort Querqueville. Fort Chavagnac en Fort de l’Ouest beschermen de westelijke vaargeul, de belangrijkste doorgang voor schepen.
– Fort Querqueville had 53 kazematten en twee batterijen. Het fort is nu privébezit en wacht geduldig op restauratie zodat het opengesteld kan worden voor het publiek.
De rede van Cherbourg blijft de ideale schuilplaats voor elk schip dat in een storm terechtkomt. De Abeille Liberté, een bergingssleepboot en zusterschip van de Abeille Bourbon, wordt regelmatig gezien.
Als toegangspoort tot Amerika heeft het ’s werelds grootste lijnschepen zien vertrekken: Queen Mary (1937-1967), Queen Elizabeth (1948-1968), Queen Elizabeth 2 (1972-1996), Queen Mary 2 (sinds 2004), de France (1974)…
De Titanic maakte haar laatste tussenstop in de haven van Cherbourg op haar eerste reis van Southampton naar New York. Op 10 april 1912 kwam de Titanic om 18.35 uur aan in Cherbourg vanuit Southampton. Het lijnschip bleef in de haven omdat het door haar diepgang niet langszij kon komen. Twee veerboten van White Star Line, de Nomadic en de Traffic, zorgden voor het overbrengen van de 274 passagiers. Om 20.10 uur vertrok het schip vanuit Cherbourg naar Queenstown (nu Cobh) in Ierland.
De haven is ook een speeltuin voor zeilers en watersporters, zoals kajakken en roeien.
Het is ook de thuisbasis van Frankrijks grootste producent van gekweekte zalm.
Sinds augustus 2021 zijn de dijken en forten van de Rade de Cherbourg beschermd als Historisch Monument. Ze zijn gesloten voor het publiek.