‘Opnieuw’ leren lopen in de baai van de Mont Saint-Michel

Soms moet je even terug naar jezelf. Luisteren naar je lichaam. En terug naar de natuur. Ik had al wel eens gehoord dat er technieken zijn om heel bewust én op een ontspannende manier te wandelen. Dus toen ik hoorde van een cursus Afghaans lopen, heb ik me meteen aangemeld. Dé kans om iets totaal onbekends uitproberen in de Baai van de Mont Saint-Michel.

Myriam, Sofroloog

Myriam is sofroloog. Op zoek naar nieuwe, ontspannende activiteiten ontdekte ze het Afghaanse lopen. Het hele jaar door geeft zij cursussen: in de Baai van de Mont Saint-Michel. Voor iedereen die zich deze unieke manier van lopen eigen wil maken.

Weg van de drukte, midden in de zomer

Begin augustus willen mijn man Patrick en ik even een paar dagen weg. Liefst midden in de natuur en weg van de drukte. We waren al eens op de Mont Saint-Michel geweest en we houden allebei van het landschap eromheen. Zo weids, open en indrukwekkend… We besloten de baai te gaan verkennen.

In Bec d’Andaine kijken we onze ogen uit. Enorme zandvlaktes met duinen. De Mont Saint-Michel lijkt vlakbij. Ik doe mijn schoenen uit om lekker op het strand te kunnen lopen en wandel een paar meter het wad op. Een bijzonder gevoel… Maar ik ga snel weer terug. Op de borden bij de ingang van het strand was duidelijk aangegeven dat het levensgevaarlijk is om alleen, zonder gids over het wad te zwerven.

Een rustige warming-up

Op een mooie zomerochtend hebben we een afspraak met Myriam op de parkeerplaats bij het strand van Dragey-Ronthon. Ze verwelkomt ons met een brede lach. Ze heeft een warme, rustgevende stem. Myriam is sofroloog (ontspanningstherapeut). De term Afghaans lopen had ons nieuwsgierig gemaakt. Myriam vertelt dat ze zich heeft laten inspireren door Afghaanse kameeldrijvers die – vaak tientallen dagen achter elkaar – meer dan 60 km per dag lopen. Ze houden dat vol doordat ze hun ademhalingstechniek afstemmen op het ritme van hun passen. We beginnen met wat rekoefeningen. “Ga gerust geeuwen en zuchten. En schud je armen los, laat je spanningen gaan…,” zegt Myriam. Daarna doen we een kleine buikmassage – “wel met de klok mee” – en dan zijn we klaar om voor het eerst van ons leven Afghaans te lopen.

“Ik voel me als herboren!”

“Eerst oefenen we dit 5 minuten achter elkaar, daarna adem je weer een paar minuten gewoon. En dan begin je nog een keer. Je lichaam moet wennen aan de extra zuurstof,” legt Myriam uit. Waarom de Afghaanse pas zo gezond is? Om te beginnen is het goed voor je uithoudingsvermogen en je concentratie. En je wordt er rustiger van. hou ik 1 seconde mijn adem in. En daarna adem ik – al lopend – 3 seconden uit. Ik heb het snel onder de knie en voel dat ik veel natuurlijker ga wandelen. Ik word helemaal ontspannen. Wat een geluk dat we dit hier kunnen doen, in deze prachtige omgeving… We eindigen met wat ontspanningsoefeningen, we liggen languit op het strand en luisteren naar ons lichaam. En dan roept Patrick ineens: “Ik voel me als herboren!”

Na het lopen: lekker eten

Na het Afghaanse lopen is het tijd om een hapje te eten. We gaan naar de Pause des Genêts en zien aan de horizon de Mont Saint-Michel nog steeds naar ons lonken. Koeien en hun kalfjes grazen rustig op een weiland. De sfeer in de tuin is helemaal ‘zen’. En de gerechten die we krijgen voorgeschoteld zijn geweldig! Allemaal bereid van verse seizoensproducten! Dit is een heerlijk intermezzo. Terug naar de natuur en we beleven weer alles ‘in het nu’.

Praktische info

Een unieke plek

De Mont Saint-Michel

De Mont Saint-Michel en de baai eromheen – van Granville tot Cancale – staan op de Werelderfgoedlijst van Unesco. De verschillen tussen eb en vloed zijn nergens in Europa groter en dat zorgt elke dag weer voor spectaculaire taferelen: het is prachtig om te zien hoe de baai zich vult met water en hoe de Mont Saint-Michel elke keer weer een eilandje wordt. Helemaal bij springvloed.