Gustave Flaubert is een van de beroemdste en meest invloedrijke schrijvers van Frankrijk. In Nederland en België is hij waarschijnlijk het bekendst om zijn debuutroman: Madame Bovary. Het grootste deel van zijn leven bracht hij door in Normandië. En hij heeft op allerlei plekken in in de streek zijn sporen achtergelaten. Hierbij enkele bijzondere plekken.
Het Musée Flaubert et d’histoire de la médecine
Gustave Flaubert is op 21 december 1821 geboren in Rouen, de grootste stad van Normandië. Zijn geboortehuis ligt aan de rue Lecat mummer 33 in het vroegere Hôtel-Dieu waar zijn vader Achille Cléophas werkte als hoofdchirurg. Inmiddels is de plek omgetoverd tot een museum en uitgeroepen tot Maison des Illustres (een Frans label voor huizen van beroemdheden). Het museum combineert twee thema’s: geneeskunde en literatuur. Tijdens een bezoek kom je van alles te weten over de eerste jaren van de jonge Gustave, je ziet de kamer waar hij ter wereld kwam, er hangen familieportretten en je wandelt door zijn jeugdjaren. Het tweede deel van het museum is gewijd aan de geschiedenis van de geneeskunde en de farmacie. De voorwerpen zijn soms een tikje luguber, maar je krijgt een indrukwekkend overzicht van de ontwikkelingen in de gezondheidszorg.
Het Domaine de Geffosses
In deze mooie uithoek van het Pays d’Auge, vlak bij Pont-L’Evêque en Trouville-sur-Mer, bracht Flaubert als kind zijn eerste vakanties door. Samen met zijn zus verbleef hij in Le Petit Manoir. Tegenwoordig zijn Solenn en Stéphane de eigenaren van het domein. Het hele jaar door kun je in de fraai gerestaureerde boerderij vakantie komen vieren in een van de kamers of suites. Flaubert zou deze plek nooit vergeten. In zijn boek Un coeur simple maakte hij er een zeer gedetailleerde beschrijving van.
Het strand van Trouville-sur-Mer
Zoals hij zo treffend beschreef in een van zijn brieven aan Louise Colet in 1846 : “De belangrijkste gebeurtenissen in mijn leven waren: wat gedachten – een aantal teksten die ik heb gelezen – sommige zonsondergangen in Trouville, aan zee.” In de loop van de zomer van 1836 raapte hij een cape op van het strand in Trouville. Die was van Elisa Schlesinger, 26 jaar en al getrouwd. Flaubert is nog maar 15 jaar. Hij begint te corresponderen, voornamelijk met de man van Elise. Maar… zij wordt de grote liefde van zijn leven. Het schijnt dat Elise twee keer naar Croisset gekomen is om Flaubert te zien. Een vaste relatie zal het nooit worden. In L’éducation sentimentale heeft hij alle gevoelens en hoogoplopende emoties rond zijn onmogelijke liefde op papier gezet.
Het Pavillon in Canteleu
in 1840 ging Flaubert weg uit Normandië: hij vertrok naar Parijs om Rechten te studeren. Hij leerde in de hoofdstad veel nieuwe mensen kennen, zoals Victor Hugo. Maar gelukkig was hij er niet. Hij besloot in 1846 met zijn studie te stoppen en zich aan de kunst te wijden: hij kocht een huis in Croisset, een gehucht in Canteleu bij Rouen, aan de rivier de Seine. Hij woonde daar 35 jaar en schreef er zijn meeste boeken. Aan het eind van de 19e eeuw werd het afgebroken, alleen het paviljoen waar de schrijver werkte staat er nog. Inmiddels is het een klein (onlangs gerestaureerd) museum met voorwerpen die Flaubert heeft gebruikt, zoals een ganzenveer en inktpotten.
De monumentale begraafplaats van Rouen
Het Père Lachaise van Rouen. Zo wordt de monumentale begraafplaats van Rouen ook wel genoemd. Verschillende grote beroemdheden liggen hier begraven: denk aan componist Boieldieu, kunstenaar Marcel Duchamp en natuurlijk Gustave Flaubert. Deze begraafplaats heeft niet voor niets het label Cimetière remarquable d’Europe (Bijzondere Europese begraafplaats). Je kunt er heerlijk ronddwalen en een bezoek brengen aan het – opvallend sobere – graf van de schrijver van de wereldberoemde roman Madame Bovary.
Voor de liefhebbers, in het Frans, enkele podcasts over de heldinnen van Flaubert
Emma in het Musée des Beaux-Arts, Félicité in het Muséum d’Histoire Naturelle, Louise in Secq des Tournelles… Ontdek of herontdek de vrouwen die Flaubert in zijn boeken tot leven heeft gebracht. Tekst: Denis Podalydès en Anne-Lise Heimburger.
Thema's