Jardin du Silence
Gelegen aan wat de inwoners van Le Havre "de kust" noemen, heeft het karmelietenklooster, geconfronteerd met een woningbouwproject dat veel overlast zou veroorzaken voor het kloosterleven, deze overlast omgezet in een positief project door de aanleg van een stiltetuin, een plek voor meditatie, contemplatie en reflectie, gebaseerd op een dialoog met landschapsarchitect Samuel Craquelin en twee kunstenaars, Chantal Giraud en Jean-Pierre Lartisienin dialoog met landschapsarchitect Samuel Craquelin en twee kunstenaars, Chantal Giraud, beeldend kunstenaar, en Jean-Pierre Lartisien, beeldhouwer, heeft het karmelietenklooster een stiltetuin aangelegd, een plek voor meditatie, contemplatie en bezinning over de schoonheid van de natuur en het leven, ver van de drukte van de haven en de stad.
Bezoekers van alle gezindten zijn hier welkom. Ze zullen hier een moment van rust vinden, van innerlijke vrede, geconfronteerd met podia rijk aan symboliek.
De minerale binnenplaats is gerangschikt in concentrische cirkels rond een calvarieberg. Het oversteken van deze cirkels symboliseert een toegang tot het innerlijke zelf. Het is voor ons een manier om de Zeven Herenhuizen van het Binnenste Kasteel op te roepen, een belangrijk werk van de heilige Teresa van Avila. De Tuin van de Stilte is gebaseerd op het leven van gebed beschreven door Sint Teresa van Avila, de vier manieren om je innerlijke tuin – met andere woorden, je ziel – te besproeien door een visuele en suggestieve relatie te creëren tussen de wandelaar en de tuin.
– De put, in de zin van moeizame meditatie, de noria, in de zin van meditatie die zich opent op de “schets” van een ontmoeting met Christus.
– Het irrigatiekanaal, in de zin van een innerlijke ontmoeting met Jezus Christus die zich verdiept en frequenter wordt. Het water stroomt vredig van de bron naar de waterspiegel.
– De ruimte voor regen, gebed en meditatie wordt door God gegeven. De ontmoeting wordt een verbond en een bron voor actie. De regen voedt het gazon naar het beeld van de Cauchois en kalkgraslanden.
Chantal Giraud ontwierp de noria van doorschijnend glas, een materiaal dat “door vuur gemetamorfoseerd en gebeeldhouwd” is om interessante lichtspelingen te creëren. Het ontwerp roept de beweging en het druppelen op van het water dat eruit wordt gezogen. Het lichtkruis op de Place des 7 demeures is gemaakt van hetzelfde materiaal. Een gebeeldhouwd patroon van aderen animeert het glas, als een levensboom.