Chapelle Saint-Pierre et Saint Laurent
Op de hoogten van het plateau van Boos, ten oosten van Rouen, in de Seinevallei in het departement Seine-Maritime, verbergt de kerk van Sint-Pieter en Sint-Laurentius in de gemeente Celloville onder haar charme een zeer vermaarde geschiedenis.
Deze 16e-eeuwse kerk in het midden van een 13e-eeuws gehucht kreeg in 2024 het Label Patrimoine Rural de la Seine-Maritime.
De kerk stond onder beschermheerschap van de nonnen van Sainte-Catherine de Rouen en werd vervolgens geschonken aan de abdij van Chartreux, die de kerk behield tot de Revolutie. Op het eerste gezicht is de kerk origineel in zijn eenvoud en charme, met zijn zeshoekige klokkentoren met leien aan de ingang en een klein kerkhof dat alleen het voorplein in beslag neemt.
De kerk werd in de 16e, 17e en 18e eeuw gerestaureerd. Het heeft één schip van baksteen, steen en vuursteen. Binnen zijn de gewelven bedekt met stucwerk en ondersteund door vierkante pilaren met Ionische kapitelen in de renaissance-barokke stijl van die periode. Het koor heeft een 18e-eeuws altaarstuk versierd met Korinthische pilasters en bekroond door een triomferende Maagd met Kind. Een schilderij van de heilige Catharina in het midden van het altaarstuk moet worden gerestaureerd. Gipsen beelden bezetten de nissen aan de zijkant, met links de heilige Laurentius en rechts de heilige Petrus.
Bij de ingang staat een stenen polychroom uit de 16e eeuw met de afbeelding van Johannes de Doper die zijn schapen vasthoudt, als symbool voor de christenen.
De geschiedenis van deze kleine kerk is op z’n zachtst gezegd verrassend, omdat het verbonden is met het begin van de geneeskunde aan het eind van de 18e en het begin van de 19e eeuw, die werd beoefend door de pastoors. Al aan het einde van de 17e eeuw had de gemeente Saint-Aubin-la-Campagne een tehuis voor krankzinnigen en in de 18e eeuw was het pastoor Nicolas Delarue, die zowel arts als apotheker was, die veel patiënten verwelkomde in Celloville voor kuren. De reputatie van deze kuren kwam echter van zijn leerling, Abbé Soury, die de beroemde “Jouvence de l’Abbé Soury” creëerde. De graven van twee medische priesters zijn te vinden op het kleine kerkhof voor de kerk.
Tegenwoordig wordt de kerk niet meer gebruikt voor erediensten. Er is een tentoonstelling over het leven van Abbé Soury en zijn verjonging en een herinnering aan de aanwezigheid van een sanatorium in Celloville in de 18e eeuw.
Labels en classificaties